سید محمد خاتمی در مراسم ویژه ی شهادت حضرت زهرا(س) به ذکر خاطره ای از دیدار یک وزیر زن اروپایی با وی پرداخت و گفت: در دیدار یک وزیر زن خارجی با من، وی در اظهاراتی عجیب گفت:
" آقای خاتمی من از این نوع پوشش(حجاب زنان مسلمان) لذت می برم.. برای اینکه در آن احساس شادی می کنم."

به گفته ی سید محمد خاتمی این وزیر زن ادامه می دهد: ما بر خلاف آنچه گفته می شود بسیار محدودیم و آزادی ما محدود شده است. من برای حضور در مجالس و میهمانی ها هم هزینه ی آرایش زیادی می دهم و هم وقت بسیاری صرف این کار می کنم.
خاتمی در سخنان دیرهنگام خود تاکید کرد: بین آزادی و ولنگاری خلط مبحث صورت گرفته است. ولنگاری محدودیت است برای زن غربی و به معنای آزادی نیست.

منبع: هفته نامه یالثارات-22خرداد87- شماره: 477

بیش از ده سال تأخیر!
کسی نیست از آقای خاتمی بپرسه چرا در طول هشت سال حاکمیتش، درحالی که بارها و بارها و بارها... دم از آزادی می زد و براش سوت و کف می زدن، حتی یک بار هم نگفت: "بین آزادی و ولنگاری خلط مبحث صورت گرفته است..."

اسلام به پدران سفارش می کند، اگر زمانی هدیه ای برای فرزندان خود تهیه کردید، ابتدا آن را به دختران بدهید.
همچنین متذکر می شود مبادا کاری انجام دهید که قلب آنان شکسته و اشک آنان را جاری سازیدو اگر این عمل صورت گرفت و دختران خود را ناراحت کردید، از آنان دلجویی کنید و دلشان را بدست آورید در حالی که چنین سفارش هایی درباره ی پسران بسیار کم است.

گاه شنیده می شود که می گویند چرا مرد باید به خواستگاری زن برود؟ و این را تبعیض میان زن و مرد تعبیر می کنند. در حالی که در این باب سعی بر آن بوده است تا حرمت و شان زن حفظ شود و در صورتی که مرد مورد قبول او واقع نشد، با آسانی رد کند. از آنجایی که زنان دارای احساساتی لطیف و روحیه ای حساس هستند، اگر خواستگاری از جانب آنان صورت می گرفت، با شنیدن پاسخ رد، عواطفشان جریحه دار می شد و در آینده و تربیت نسلش آثاری سوء بر جای می گذاشت.
گفتنی است که اسلام مرد را خدمتگذار زن می داند و از او می خواهد تا از هیچ کوششی برای حفظ بنیان خانواده دریغ نکند، از همین رو مرد را موظف می داند تا هزینه های عادی و جاری همسر خویش را تامین کند.
پیامبر اعظم (ص) نیز به امت خود سفارش هایی بسیار در مورد زنان کرده و از پیروان خود خواسته است که درباره ی زنان خویش به نیکی رفتار کنند؛ چرا که ایشان امانت های خدایند در دستانشان.

** در این نوشته آهوان استعاره از مردمان قدیم است که صبح های جمعه، با اسب های زین کرده و سلاح های آماده به بیابان ها می رفتند تا شاید مولایشان را ببینند و در رکابش باشند؛ و اینچنین انتظار عملی را به شیوه ی عصر خود تمرین می کردند. باشد که ما هم... **

یا بقیه الله فی الارضین

ندیده ام، فقط شنیده ام زمانی نه چندان دور همه چیز به گونه ای دیگر بود.

شنیده ام زمانی نه چندان دور و جایی نه چنان دور، بلکه در همین حوالی اتفاقی بزرگ افتاد: "آهوهای این حوالی همه خود در پی صیاد بودند."

و این نه افسانه بود، نه خیال، واقعیتی بود که اتفاق افتاد.

شنیدم پدرم می گفت:

آهوان شب ها به تضرع و روزها سر بر خاک های بیابان می نهادند و چشمان گریان و منتظرشان را به جاده می دوختند که بیایی . هیچ کس باور نمی کند، حتی آنان که به چشم خود دیدند، که صید در پی صیاد می شتافت.

و هر بار که می آمدی، آهوان صورت بر خاک نهاده و التماس کرده بودند که نگاهشان کنی.

پدر گفت : صیاد آنقدر مهربان و دوست داشتنی بود که هر چه جراحت و زخم بود از آهوان دوا می کرده است!

اما اکنون که دیگر نمی آیی، نمی دانم هنوز هم آن همه آهوی شیدا داری که سر به راحت بنهند و منتظر آمدنت باشند؟

هر چه هست خدا کند که خیلی زود بیایی تا ما هم
مثل آن آهوان عاشقت شویم، هر چند که برای عاشقی قدری دیر شده است، به اندازه ی تمام سال های غربتت... .

بیش از دو سوم روژلب های موجود در بازار دارای میزات بالائی از سرب هستند که استفاده از آن ها برای سلامت زنان خطرناک است. این نتیجه تحقیقی است که مرکز نظارت بر مواد و لوازم بهداشتی در آمریکا منتشر کرده است. نام های شناخته شده ای چون "کاور گرل" ، "لورآل" و "کریستین دی یور" در زمره مارک های معروفی هستند که میزان سرب موجود در روژلب آنها 3 برابر میزان استاندارد و مجاز می باشد. به گزارش خبرگزاری رویترز 31 مارک معروف در این آزمایش تست اندازه مجاز سرب ناموفق بیرون آمده اند. وجود سرب بیش از حد در روژلب می تواند موجب بروز اختلالات در یادگیری و تکلم شود.

به دنبال انتشار این خبر، در چند شهر آمریکا از جمله بستن، نیویورک، شیکاگو و واشنگتن، روژلب های موجود در فروشگاه ها جمع آوری شده است. با این وجود نه مرکز دولتی نظارت بر بهداشت غذائی و داروئی آمریکا و نه کمپانی های سازنده این لوازم آرایش، هیچگونه اقدامی جهت توقف تولید و یا احیانا جمع آوری نمونه های موجود در بازار داخلی آمریکا و بازار جهانی نکرده اند.

شخصی به نام حمید پیام گذاشته که:

آقایون و خانمهای محترم
اگر فکر میکنید ترویج حجاب کار شما نیست لطفا ادامه ندید

زندگی که فقط حجاب نیست
ما بجای اینکه نیازهای اولیه زندگی مردم را توجه کنیم آموزش،مسکن،اشتغال،امنیت و غذاونظافت و ...

نظافت نیمی از ایمان است جمله از کیست
چسبیدیم به موردی که فعلا نیاز به گفتنش نیست و کار ما هم نیست

ببین من همه اینها را رعایت میکنم ولی حالم بهم میخوره وقتی چشمتان را بروی منکرات اساسی تر بسته اید
حجاب آزاد است از نظر عقلانی و حتی شرعی

حجاب بهتر است از نظر امنیت ولی چه بسا چادریهایی بخاطر حجابشان در دام بلا افتادند یا حتی در زیر چادر کارشان را انجام میدهند

مطمئن باشید اگر اینگونه چادر و حجاب جزو ضروریات اصلی دینمان بود تا حالا خداوند کسی را برای هدایت می فرستاد همچنانکه برای پیشینیان اینکار را کرد حداقل 4 میلیارد بی حجاب در دنیا داریم همه هم بندگان خدایند

پس آیا خداوند بندگان خودش را رها کرده است؟

نه هرگز

و پاسخ من:

اولاً: شما در این چند خط نوشته تون، چندین بار حرفتونو پس گرفتید و از موضع خودتون عقب نشستید و این خودش بزرگترین دلیله که خودتون هم به حرفای خودتون ایمان ندارید، حالا چطور انتظار دارید دیگران حرفاتو بپذیرند!؟

ثانیاً: چه کسی گفته که پرداختن ما به موضوع حجاب، به معنای جلوگیری ازدیگران برای پرداختن به دیگر موضوع هاست؟! آیا شما اصل تقسیم کار رو قبول ندارید؟

ثالثاً: میشه بفرمائید اگه فعلاً نیاز به گفتن این مسائل نیست پس چه موقع نیازه؟ لابد وقتی که همه لخت و عور شدند!! آیا به عمل اومدن این همه بدحجاب تو سطح جامعه کافی نیست؟ آیا این همه بالا رفتن سن ازدواج ها، افزایش طلاق ها، افزایش تصاعدی مبتلایان به ایدز، کاهش امنیت روانی برای مردان، کاهش امنیت اجتماعی برای زنان و دختران، افزایش کودکان خیابانی و ده ها بلای دیگر که همگی نتیجه بی توجهی به موضوع حجابه، کافی نیست؟

رابعاً: اگه دفاع از حجاب کار ما نیست پس کار کیه؟ لابد باید منتظر بشینیم شبکه بی بی سی بیاد و برامون تبلیغ حجاب بکنه؟!

خامساً: شما بدون ارائه هیچ دلیلی ادعا کردید که: "حجاب آزاد است از نظر عقلانی و حتی شرعی" در حالی که حرف بدون دلیل رو به قول معروف باید بذاری در کوزه و ...

حالا من، هم از نظر عقلانی و هم از نظر شرعی ثابت میکنم که حجاب یک امر ضروری برای یک جامعه ی پاک و سالمه:

الف- یک اصل عقلانی که خود غربی ها هم تو قانون هاشون ازش استفاده می کنند اینه که:

" هر چیزی که باعث زیرپا گذاشتن و تعرّض به حقوق دیگر شهروندان بشود، جایز نیست و ممنوع است. "

مثلاً همین غربی ها قانون تصویب کردند که: سیگار کشیدن تو مجامع عمومی ممنوعه - بخوانید حرامه! - چون باعث آزار دیگران میشه ؛ و یا اینکه: شراب خوردن در حال رانندگی ممنوعه، چون مستی راننده و عدم کنترل ماشین موجب بروز تصادفات میشه... ؛ حالا بیاییم سر مسأله ی حجاب : هر آدم با انصافی با هر طرز تفکری قبول داره که بدحجابی تأثیر غیر قابل انکاری بر روی جو جامعه میذاره. فکرشو بکن دختر آرایش کرده ای که از خونه میاد بیرون و بیرحمانه از 20 جوون دلربایی میکنه در حالی که فقط قصد ازدواج با یکی شونو داره و اصلاً هم براش مهم نیست که با دل نوزده تای دیگه چی کرده ، فرقش با اون سیگاری که با یه نخ سیگار تمام اطرافیاشو به سرفه میندازه چیه؟ آیا قابل قبوله که سیگاریه بگه سیگار کشیدن حق منه، هرکه نمی خواد بینی شو بگیره؟! یا اینکه کسی که حجاب رو رعایت نمی کنه بگه من میخوام همون طور که تو خونه لباس می پوشم، همونطور هم تو اجتماع حاضر بشم، هر کی نمی خواد به درک... اصلاً همه چشماشونو ببندند تا من راحت باشم!!

ب-از نظر شرعی هیچ تردیدی نیست که حجاب واجبه، چرا که خدا مستقیماً در آیه 31 سوره نور به زنان مؤمن دستور به رعایت حجاب میده.

همچنین: اسماء دختر ابوبکر - که خواهر عایشه بود - به خانه پیغمبر اکرم آمد در حالی که جامه های نازک و بدن نما پوشیده بود . رسول اکرم روی خویش را از او برگرداند و فرمود:

ای اسماء ! همینکه زن به حد بلوغ رسید سزاوار نیست چیزی از بدن او
دیده شود مگر این و این - اشاره فرمود به چهره و قسمت مچ به پائین دست خودش

سادساً:خداوند به همه ی ما انصاف بدهد؛ آیا این درسته که اگر مثلاً دیدیم دو پزشک به وظیفه شون خوب عمل نمی کنند،بگیم تمام پزشک ها بد هستند؟! و یا پا رو فراتر گذاشته و اصل "پزشکی" رو زیر سؤال ببریم؟! اگر نه، پس چطور شما بدعمل کردن چند چادری رابه حساب تمام چادری ها نوشتید و از اون بی انصافانه تر اصل "حجاب" رو زیر سؤال بردید؟دوباره می پرسم آیا شما تدریس بد چند معلم را به حساب بد بودن تمام معلم ها می گذارید؟ آیا عاقلانه است کسی با این بهانه ها خودش را از نعمت پزشک و حجاب و آموزش محروم بکنه؟؟

درآخر اینکه: با استناد به حرفهای شما، دزدی هم چیز خوبیه!!! چون خداوند در حال حاضر پیامبری رو برای هدایت این همه دزد نفرستاده. راستی قتل هم چیز خوبیه! چون...

ببین عزیز من، انگار شما هنوز نمی دونید معنی خاتم بودن پیامبر ما -صل الله علیه و آله- چیه؟
یعنی اینکه خداوند هرآنچه رو که باید به بشر می آموخت توسط حضرت محمد -صل الله علیه و آله- ابلاغ کرده و هیچ چیزی وجود نداره که برای خوشبختی بشر لازم باشه و خداوند اون رو نگفته باشه. حالا آیا لازمه دوباره من آیات و احادیث حجاب رو برات بنویسم؟

مدت ها است که دشمنان قسم خورده ی اسلام و ایران با انواع ترفندها، پروژه ی حساسیت زدایی نسبت به اعتقادات را در کشورمان اجرا می کنند. در این راه از هر وسیله یا هنری که توانستند، بهره گرفته اند؛ تئاتر، سینما، موسیقی و... اما جدیدترین و خطرناک ترین و شاید کامل ترین روش، با آمدن تلفن های همراه اتفاق افتاد که امروزه به رایانه ی جیبی تبدیل شده است. متاسفانه تکنولوژی در مواردی ارتباط بین انسان ها را آسانتر کرده؛ اما بعضاً به دلایلی فاصله شان از خدا بیشتر شده است! برای نمونه می توان به " اس ام اس " اشاره کرد که در موارد فراوانی فرهنگ حاکم بر آن، در مسیر اباحه گری، تمسخر و خندیدن به اعتقادات و قومیت ها است! چه خوب گفته اند:

« کسی که به باورها و ارزش های خود بخندد، دیگر از آن دفاع نخواهد کرد! »

ای کاش این مسأله فقط به مسایل...، تبلیغات سیاسی، تخریب دولت و نسبت های ناروا به اقوام ایرانی محدود می شد؛ آنچه باعث تأسف می شود این است که اخیراً جوک های مربوط به مقدّسات بسیار زیادتر و فجیع تر از گذشته شده است، براستی اگر وضع همین طور ادامه یابد، چنانچه در سال های آینده ماجرایی مثل اهانت نشریه ی دانمارکی تکرار شود، آیا باز هم عکس العملی مناسب نشان داده خواهد شد؟!

علت اینکه اهل کتاب بر خلاف ما مسلمانان، به اعتقادات خود حساسیت ندارند، این است که کتاب های تحریف شده ی تورات و انجیل کنونی،سرشار از توهین ها و دروغ های نسبت داده شده به خدا و انبیاء است! گاه سکوت بی جای دانا به مراتب دردناک تر از خطای نادان است.
آیا می دانید چرا بخشی از مردم و تعدادی از مسئولان ما از اینکه خلیج فارس را خلیج عربی بنامند ناراحت می شوند؛ اما نسبت به هزاران جوک ضدایرانی چندان اعتنایی ندارند؟! آیا اندیشیده اند که چرا بزرگان ما برای طرح چند سؤال ضد ارزش نسبت به مقدسات برآشفته می شوند، اما هزاران جوک سخیف در مورد پیامبر و اهل بیت را چندان جدی نمی گیرند؟! و ده ها مورد از این گونه سکوت های بی جا و مصلحت آمیز همراه با غفلت و بی تفاوتی!
شاید یک جواب ساده این باشد که همه تنها به دنبال خطای فرد یا شخصیت حقوقی می گردند، غافل از آنکه در استراتژی جنگ روانی یا فرهنگی، باید به هدف دشمن حمله کرد، نه فقط خود آن.
باید باور کنیم که ساخت این جوک های اهانت آمیز، یک ایده و تفکر شیطانی -از سوی افراد مغرض- است و متأسفانه بی تفاوتی ما و یا حتی ارسال آنها برای دیگران، عاملی برای نشر آنها به دست ما است.
به راستی اگر کسی در مورد ما یا خانواده مان بدگویی کند و یا یک انتقاد ساده را مطرح نماید، چه حالی به ما دست می دهد؟! آیا اعتقادات ما به اندازه ی خان دایی جان برای ما ارزش ندارد تا از آن دفاع نمایییم؟! آیا با این وضع می توانیم خود را اهل ایمان بدانیم؟! و آیا لذت و طمع ایمان را خواهیم چشید؟!

آثار ویرانگر این پدیده ی زشت فراوان هستند؛ از جمله:
1- جوانی که صدها جوک خنده دار و تقلید مسخره آمیز صدای برخی مداحان را شنیده است، اگر در مجلس عزاداری خنده اش نگیرد، بی گمان نمی تواند بگرید و یا حال خوش عرفانی پیدا کند! همین طور جوک های مربوط به احکام فقهی باعث می شود در عمل به آنها دچار شک و تردید شود.

2- هر جوانی که صدها جوک در مورد روحانیون شنیده باشد، وقتی به یک روحانی بزرگوار می رسد، به جای اینکه از او سؤال علمی و دینی مفید بپرسد، خنده اش می گیرد؛ و اگر مسخره نکند، حداقل بدون استفاده از آن عالم می گذرد و ارتباط هایی که مردم با جامعه ی روحانی دارند ، تضعیف می شود.

3- برجسته کردن پایین ترین سطح ادبیات ما یعنی هجویات، در مقابل ادبیات فاخر و عرفانی کشورمان که اکثر شعرای آن حافظ قرآن بوده اند و کلامشان سرشار از قرآن و حدیث و اخلاقیات بوده است.

4- ترویج تفکر مادی گرایی و لذت جویی در کشورِ جوانی مثل ایران که برخی افراد تا میانسالی، قدرت ازدواج ندارند حالت تجاوز و گستاخی و لجام گسیختگی و بی حیایی در جوانان درست کردن یعنی چه؟

این چند نمونه را به عنوان مشت نمونه ی خروار بپذیرید. بی گمان، ذهنی که با افکار شیطانی، سیاه شود جایی برای نورانیت یاد خدا نخواهد داشت؛ زیرا او با دیدن هر چیزی به جای تفکر در آیات الهی به یاد جوکی می افتد که برای آن ساخته اند! به جای ذکر، جوک می گوید و به جای مطلب مفید علمی، دنبال اس ام اس جدید می رود و ... .
چه کسی علاقه دارد سرنوشت جوانان امروز ما سوار بر شتر چموش بی حیایی شدن و رفتن به سوی جهنم بی فرهنگی باشد؟ باید بدانیم که عذاب های استیصال امروزی فقط به صورت باد و طوفان و زلزله نیست؛ زیرا امروزه مثل بمب شیمیایی عمل می کند؛ یعنی ساختمان ها سالم، ولی آدم ها مرده! فضای مسموم این جوک ها پاکی روح انسان ها را از بین می برد و جسم بی جان آنها را باقی می گذارد!

چه باید کرد؟
معلومه دیگه: دیلیت!! واقعیت آن است که اگر هر کدام از ما بعد دریافت این دست sms های توهینی و مسخره آمیز از ارسال آنها به دوستان و آشناهایمان صرف نظر کنیم، دست خود را از انتشار این افکار شیطانی عقب کشانده و دشمنان خدا را از رسیدن به اهدافشان باز خواهیم داشت، ان شاء ا...

و چه زیباست کلام مولا علی علیه السلام که:
" هر کس بخاطر خدا از چیزی بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او عوض خواهد داد. "

مقاله از: جواد افشانی
منبع: هفته نامه پرتو سخن

وقتی دل های سنگی و سینه های آهنی، انسانها را از یکدیگر دور می سازد، تنها رفتن زیر چتر محبت است که آدمی را مصون می سازد و از آفت فتنه ها نگه می دارد و مصونیت از افتادن در دام شیادان را پدید می آورد.

دوست داشتن، عشق ورزیدن و فداکاری کردن در راه دوست و دوستی، هنر مهم زندگی اجتماعی است و نشان رهایی از خودخواهی است. البته مهم است که محبوب تو چه و که باشد و انگیزه ی دوستی کدام؟

چه عیب دارد اگر " عشق مجازی " پلی به سوی " عشق حقیقی " گردد؟ ... مشکل اینجاست که عده ای روی همین پل می مانند و از یاد می برند که مقصد آن سوی پل بود! پس چرا توقف و در جا زدن؟

اگر محبت به این و آن ، سبب شود که طعم عشق به محبوب راستین را نچشیم و لذت عشقبازی با یار جاودانه را از ما بگیرد، این محبت نه تنها پل نیست، بلکه سدی شده است که میان ما و هدف فاصله می اندازد! کاش مرز میان "عشق" و "هوس" را میشناختیم.

حالتی را که به عنوان محبت نسبت به دیگران داریم، یا دیگران نسبت به ما ابراز می کنند، گاهی هوس های حیوانی است، با لعابی شیرین و پوششی فریبا به نام "عشق"!

عشق و دوستی خیلی مقدس است... اما گاهی در دست های هوسبازان آلوده می شود و تا حد "جاذبه ی جنسی" تنزل پیدا می کند.

"دل" اگر خوراک سالمی از محبت نداشته باشد، مسموم دوستی های هوسبازانه می شود.

اگر زیر چتر محبت دیگران نیستیم، می توانیم بر سر دیگران چتر محبت بگشاییم...
---------------------------------------------------------------------------------------امّا به شرطها و شروطها...

به رعایت حجاب خانم های فامیل و محارم اهمیت می داد و تاکید می کرد حتماَ زیر چادر، لباس آستین دار بلند و جوراب ضخیم بپوشند ، چون احتمال دارد چادرشان کنار برود و دست و پایشان در معرض دید نامحرم قرار گیرد. نسبت به رابطه و ارتباط محرم ها با نامحرم نیز خیلی سخت گیر بود.

خودش هم هنگام صحبت کردن با نامحرم و هنگامی که در کوچه راه میرفت، سرش پایین بود و اگر با نامحرمی صحبت می کرد، هیچ گاه به صورت او نگاه نمی کرد.(قابل توجه پسرای چشم سفید  که میخوان رجایی بشن ولی نمی دونن چطوری و از کجا )

سیره شهید رجایی ، ص 466

یکی از بروبچ بازدیدکننده توی قسمت نظرات یکی از یادداشت های وبلاگ، درباره ی مسأله حجاب نوشته بود:

هر چیزی که زوری باشه همین دیگه؟؟
نظرتونو میخواهید  به دیگران تحمیل کنید.کشور ما تافته جدا بافته است؟!!
کشورای دیگه با این مساله چه می کنند؟بد حجاب ها رو میگیرن؟می برن بازداشگاه؟؟

منم دیدم داره منطقی میگه، حرفاشو اینجوری تأیید کردم: